ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ, Μια φίλη

12.01.2010

.

Ξεβάφεται σαν ίσκιος στον καθρέφτη
πριν κοιμηθεί, ξημέρωμα θαμπό,
φθινόπωρο στου Στρέφη κι όλο πέφτει
βροχούλα, της ψυχής καλλυντικό.

Τριανταεπτά, σε γλέντι γενεθλίων
της είχαν πει πως θα
τανε κι αυτός·
οι μέρες της κεράκια των αθλίων
κι η νύχτα σβήνει μέσα της το φως.

Μια μουσική τα πάθη της μαζεύει
σαν τη βροχή σε γάμο μυστικό,
μια νάρκη που τα μέλη της κηδεύει
αφίλητα σε άδειο ουρανό.

Μπαλάντες και περιστάσεις, 1997

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s