.

Μικρό το σπίτι και με νοίκι
μα η νύχτα, Θε μου, της ανήκει
μεγάλη σα ναός.

Φορεί λευκά μιας επετείου
πηγαίνει στην Καλλιδρομίου
κι η νύχτα παίρνει φως.

Γυρίζει σαν την Περσεφόνη
στον κάτω κόσμο, με βελόνι
και πρώην εραστές.

Ψάχνει τους φίλους της στον Άδη
τ’ αδέλφια της ζωής, το χάδι
και λόγια μαγικά,

όλα του κόσμου να τ’ αλλάξει
να
ναι το δέρμα της μετάξι,
τα όνειρα γλυκά.

Γυρίζει σαν την Περσεφόνη
στον κάτω κόσμο και πληρώνει
λύτρα και δανειστές.

Πιστοί της αγοραίας κοίτης
προσεύχονται με το κορμί της
και φεύγουν σιωπηλοί.

Σε μια γωνιά κάποιος της νεύει,
μοιάζει σε κάτι να πιστεύει
και τον ακολουθεί.

Γυρίζει σαν την Περσεφόνη
κρατάει σκήπτρο και βελόνι
και ψάχνει αγοραστές.

Μπαλάντες και περιστάσεις, 1997