ΘΟΔΩΡΗΣ ΒΟΡΙΑΣ, 10 χάικου

.

1

Ξέρω πως κρύβεις
ένα κομμάτι νύχτας
μέσα στην τσέπη.

2

Όταν νυχτώνει
τα μολύβια δε γράφουν,
γίνονται σφαίρες.

3

Πώς την κρέμασες
ανάποδα τη νύχτα
σαν νυχτερίδα.

4

Δράκοι της νύχτας
καταπίνουν αστέρια
και σκόρπιους στίχους.

5

Ξύπνα τον ήλιο,
μαλώσανε τ’ αστέρια
με το φεγγάρι.

6

Αίμα στ’ αγκάθια·
ο πόνος ξεγεννάει
τριαντάφυλλα.

7

Δεν είσαι δάσος,
πευκοβελόνα είσαι
στο μανίκι μου.

8

Τίναξες κλαδιά
έβγαλες και λουλούδια
μπηγμένο ξίφος.

9

Τα ξένα πουλιά
στο ξένο δέντρο τρέμουν
την καταφρόνια.

10

Σκίσε τα ρούχα.
Γυμνοί, με τα φτερά μας
ν’ αναληφθούμε.

Πυγολαμπίδες, 2011