.

α

Χέρι που τρέμει
και λίγη χρυσόσκονη:
έκανες φτερά.

β

Χέρι που τρέμει
και λίγη χρυσόσκονη:
σε βαλσαμώνω.

γ

Εκκρεμότητες:
σάρκες απ’ τη σάρκα σου
πως τις ξηλώνεις.

δ

Πιθανότητες:
λάμψεις του καλοκαιριού
Δεκέμβρη μήνα.

ε

Δροσερό σταμνί:
η δίψα μου στον πηλό
και στο φιλί σου.

στ

Αφθονος ήλιος —
κι η φθονερή σκιά σου
παγερή τροφός.

ζ

Προφυλαγμένος:
σβήνω την εικόνα σου
και δεν κρυώνω.

Ανεπαισθήτως, μια έκδοση του Πλανοδίου, τχ. 1, 1987