ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΤΙΛΗΣ, Περί κώλων* σκιάς

03.12.2010

.

ΣΑΝΣΟΝ(έτο)

Στα πράγματα της Μούσας μπήκε ο Άρης
Όταν ο Ελύτης ήταν πια ογδοντάρης
Και φύλαγαν των στίχων δερβενάκια
Ξεφτίλες του εβδομήντα και μειράκια.

Κι ευθύς κάνει, με επένδυση μεγάλη
Σε Λάγιο, Κοροπούλη και Καψάλη,
Του λεύτερου του στίχου την κηδεία
Τη μύτη του βαστώντας μ’ αηδία.

Αμ δε! Του λάκκου πέρσευε ο κοπρίτης!
Μ’ όλον που σμπρώχναν όλοι σαν τα βόδια
(Ήτον λίγο μακρύς ο «μακαρίτης»).

Και, φυσικά, τους έστειλαν ισόβια
Ριμάδας ποίησης να σκάβουν το Μαντούδι
Μια-δυο χοντρές κωλιές του Γαργαντούδη.

* Το κώλον· (γραμμ.) τμήμα περιόδου που τελειώνει σε άνω τελεία || (μετρ.) μέρος στρ0φής· τμήμα στίχου που αποτελείται από δύο ή περισσότερους πόδες || κ.λπ. (Τα λεξικά)

Αντί, τχ. 529, 6.8.1993

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s