12. Ανθολογία Αυγής, Σοφιανός, 14.11.14

.

ΣΙΦΝΟΣ ’80

Γαλάζια και τεφρή κι ασβεστοφωτισμένη·
ίδια του άνυπνου νερού και του μονήρη βράχου.

Οι απολαύσεις, 1981

.

U-K.T.: 1979-1980

Άστρο μου είσαι μοναχό
τ’ είν’ δυνατό το φως σου.

Οι απολαύσεις, 1981

.

ΜΗ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ

Του Γ.Κ.
με τα θερινά κασκόλ

– Μη επιμένεις τζίτζικα, δε θα σε πω αηδόνι!

Το φάντασμα του υποβολέα, 1994

.

Η ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΕΩΣ

Χρώματα – στόματα αδηφάγα
έντρομα – έντομα ρουφούν.

Το φάντασμα του υποβολέα, 1994

.

38° ΥΠΟ ΣΚΙΑΝ

Στον φρυγμένο κάμπο
σκυθρωπός ο Λίβας
έδειξε ένα δέντρο.

Το φάντασμα του υποβολέα, 1994

.

ΕΠΙΤΥΜΒΙΟ

Έχοντας πάθη
έκανα λάθη . . .
Τώρα λανθάνω απαθής
ξένε
στο χώμα που πατείς.


Το φάντασμα του υποβολέα, 1994

jak


Ακόμα και ως πτώμα η Ελλάδα είναι ωραία
Τί κι αν έγινε βόθρος το κρυφό περιγιάλι
Μας δροσίζουν το μέτωπο μελτέμια πρωραία
κι ο καπνός στεφανώνει την Αμφιάλη.

Ελιές στις πλαγιές και ξανθοί αμπελώνες
καθαρτήριες φλόγες αναλώνουν το γιόμα,
αχνοτρέμει ο αέρας στων νερών τους πυλώνες
η Ελλάδα είναι ωραία ακόμα και ως πτώμα.

Ακόμα και ως πτώμα η Ελλάδα είναι ωραία
το πνεύμα του θέρους ευγενίζει τη στέγνια
φαιδρύνει η ευδεία του βίου την έγνοια
ραστώνη και τάχος μάς κλείνουν μοιραία.

Κοιμούνται οι Μούσες στον Ελικώνα
στα μουσεία τ’ αγάλματα νοσταλγήσαν το χώμα
το κάρβουνο εντείνει τις γραμμές του πευκώνα
η Ελλάδα είναι ωραία ακόμα και ως πτώμα.

Ακόμα και ως πτώμα η Ελλάδα είναι ωραία
τις νύχτες ο Κίσσαβος ξαναγίνεται Όσσα
αρκετά παραλλάξαμε του Ομήρου τη γλώσσα
ξεθωριάσαν τα χρώματα στη φθαρμένη λιβρέα.

Μέδουσα ο Ήλιος κι αποσβολώνει
της ρετσίνας ο μύθος πικρίζει το στόμα
τσουκνίδες κι ασφόδελοι στο έρημο αλώνι
η Ελλάδα είναι ωραία ακόμα και ως πτώμα.

Ποιήματα, ιδιωτική έκδοση, 2006 (1989)