.
15

Την κρίση εκκολάπτοντας, Κράτους περιουσία
λεηλατούσαν άπληστα πολιτικοί που τώρα
απ’ τον ανεύθυνο λαό, «για να σωθεί η χώρα!»,
ζητούν θυσίες θέλοντας να θάψουν την αιτία.

Θνησιγενής προσπάθεια θα βυθιστεί στον λάκκο,
δεν θ’ αθωώσουν εαυτούς οι λαοπλάνοι θύτες.
Ανέβλεψαν οι αδαείς και άσχετοι πολίτες,
συνήθους πλέον αψηφούν παραμυθιού τον δράκο.

Σπαταλημέν’ ατάσθαλα στα δανεικά του Κράτους
όσοι δεν ωφελήθηκαν πρόσθεσαν τα δικά τους
οι δικαιούχοι πενιχρών μισθών του Δημοσίου.

Μ’ αυτά πληροφορήθηκαν, κατέκτησαν την γνώση,
διεύρυναν ορίζοντες, έχοντας κατορθώσει
να δούνε πολυάριθμες χώρες της υφηλίου.
.

16

Απ’ το κεφάλι ως γνωστόν πάντα βρωμάει το ψάρι·
πάλιν επαληθεύεται η λαϊκή σοφία
αν και να ρίξουν ενοχής αλλού μ’ αναισχυντία
επιχειρούν δυσβάστακτα πρωταίτιοι τα βάρη.

Στο μόχθο δεν αρκέσθηκαν απλών εργαζομένων,
τα δανεικά που έλαβαν οι εκμεταλλευτές
ανάγκες δεν εκάλυψαν ποτέ κοινωνικές,
σε κέρδη μετετράπησαν εγχώριων και ξένων.

Άργησ’ η αγανάκτηση αλλ’ ήταν φυσικό
να έρθει όταν έλειψαν και τα ισχνά ψιχία.
Εγκαίρως να εξεγερθούν δεν είχαν τα στοιχεία,

λογιστικά τεχνάσματα κρύβανε μυστικό.
Swap και spread δεν ήξεραν υπάλληλοι του Κράτους
που σαν το μάννα εξ ουρανού παίρναν τα χρήματά τους.

Πρώτη δημοσίευση

Advertisements

.
13

Στην αιχμηρή της αγκαλιά λιτότητα σαν βάτος,
σε μια ειρκτή περικοπών κρατά οικονομία.
Άκρατη χειραγώγηση και η τρομοκρατία
της τρόικας κυρίαρχο καταρρακώνουν κράτος.

Άφθονες επιδέχεται το μένος ερμηνείες·
ένας ο άμεσος σκοπός παρά τις ταξικές,
θρησκευτικές ή εθνικές κι άλλες αναγωγές
σε όσες κι αν συντρέχουνε πρωταρχικές αιτίες.

Να καταπνίξουνε μοχθούν σαφώς καινοτομία,
την δημιουργικότητα και την φιλοπονία,
παντοειδούς θεμέλια γερά παραγωγής.

Πως θα ξηράνουν προσδοκούν τις δυο πηγές ισχύος,
μαζί με το εμπορικό, μέγιστο παγκοσμίως,
πως θα στραγγίσουν σύστοιχο πλεόνασμα ψυχής.

.
14

Ταχεί’ ανακατανομή της διεθνούς ισχύος,
άναρχες χρηματιστικών κινήσεις κεφαλαίων.
Βραχείς κρατούν στα χέρια τους τύχες των Ευρωπαίων,
τα μέγιστ’ αν και κρίνονται δεν κυβερνούν κυρίως.

Του ξένου τύπου όψιμες φώτισαν αναλύσεις
αυτά που ο μέσος Έλληνας εγνώριζε καλώς.
Οξύνους ο ηγέτης όσο και ο λαός,
έστεκε ως εξαίρεση αντίπαλος της κρίσης.

Στους φυσικούς συμμάχους του προσέφυγε πολίτες,
πρόσφορο βρήκε πρόσχημα η φθονερή χορεία
που μετατρέπει βαθμηδόν λαούς σε τρωγλοδύτες.

Την πτώση μεθοδεύοντας ηγήτορος εξόχου
πιο μισητή ανέδειξαν όλων την αριστεία·
ίση εκείνων, ευπειθούς, ολκή του διαδόχου.

Πρώτη δημοσίευση

.

11

Στα φανερά προσέφεραν υπνωτικές ρανίδες
πόρων κι επιδοτήσεων για να διατηρήσουν
του πετρελαίου θάλασσα κρυφή ώστε να σβήσουν
Ελλάδας γι’ ανεξάρτητη ανάπτυξη ελπίδες.

Έτσι δεν είν’ οξύμωρο ν’ αρνούνται οι δανειστές
δικού τους την εξόφληση κατοχικού δανείου.
Ακόμα και στα πλαίσια συμψηφισμού δολίου
οι τελικές προθέσεις τους προβάλλουνε γυμνές.

Ακολουθεί την πτώχευση απόληξη του χρέους:
πολίτες δούλοι έλκονται αλλοδαπού ελέους
ενώ τελείτ’ ακώλυτη πλούτου λεηλασία.

Ανοίκειο το θέαμα λαού ως αιχμαλώτου,
άλλη θα ήταν ασφαλώς η μοίρα του ασώτου
αν έπαιρνε ολόκληρη την πατρική ουσία.

.

12

Ενδέχεται μερίδιο να έχουν της ευθύνης
πολίτες αλλ’ ελάχιστο, δολίως οι ταγοί
τούτο τους παρεχώρησαν για να ναι συνεργοί,
λαού διαφθορά, γραμμή εσχάτη της αμύνης.

Των εκλογέων φάλαγγες πυκνές διεκδικούσαν
μέτρα για την προάσπιση συμφέροντος κοινού.
Οι αιρετοί στερούμενοι ανώτερου σκοπού
ρουσφέτια μόνον ευτελή να κάνουνε μπορούσαν.

Οι φαύλοι καλλιέργησαν λοιπόν την ανομία,
θέλουν σ’ αυτήν διάχυτη, ζητώντας αμνηστία,
δικά τους παραπτώματα ν’ αναμειχθούν βαρέα.

Κι ενώ την εύλογη οργή του κόσμου επωάζουν,
αριθμολάγνοι σκέπτονται και πολλαπλασιάζουν
με την πληθύ των πολιτών τα μέσα κλοπιμαία.

Πρώτη δημοσίευση

.

9

Μέσος εν μέσω κρίσεως κατανοεί πολίτης
πώς μετερχόμενοι ταγοί σκεδάζουν ανομία
που ερχομένη άνωθεν σαθρώνει κοινωνία.
Της αμοιβαίας πίστεως ο φόβος διαλύτης.

Μοιραία τότε τίθεται δίλημμα του εγκλείστου·
suboptimal στρατηγική ατομικό συμφέρον
πάντοτ’ επιδιώξεων προκρίνει ευρυτέρων,
αμυνομένου εκλογή και όχι του απλήστου.

Όταν  διακυβεύονται δίκαιες κατακτήσεις,
συλλογικών προσπαθειών, πολυετών, καρποί,
καινοφανή και συγγνωστό γεννούν οι απαιτήσεις

της εξουσίας πρόσκαιρο σ’ αυτούς ατομισμό
που έκραζαν παλιότερα την πάνδημη κραυγή:
«τι λες ωρέ μινάρα; ξέρεις ποιος είμ’ εγώ;»
.

10

Λαός θυμάται κρίσεως αν και ακούει ρόχθο
ότι σαν φίλτρα highpass οι νόμοι λειτουργούν,
που καταπνίγουν ταπεινούς κι αφήνουν να περνούν
σε ξέν’ όσους υψώνονται πολλών πατώντας μόχθο.

Κατά της εκμετάλλευσης προσφέρουν προστασία
αντίσταση των πολιτών, προσωπικοί αγώνες
και όχι ανεφάρμοστοι και άψυχοι κανόνες
που δικαιώνουν ισχυρών ωμή αυθαιρεσία.

Έτσι παντού προόδευσαν πάντα οι κοινωνίες,
έτσι κι εδώ ιστορικές διδάσκουν εμπειρίες.
Μεστό προτύπων παρελθόν τους σύγχρονους εμπνέει.

Ηρωική και πρακτική προς των Ελλήνων φύση
ανεκαλύφθη πρέπουσα και τελεσφόρος λύση:
αδιακρίτως απειθούν και οι μικρομεσαίοι.

Πρώτη δημοσίευση

.

7

Μπορεί ως διαταραχή κι αυτή να εκληφθεί
Ελλάδος παρομοίωση που συκοφάντες κάνουν
για την οσμή διαφθοράς, τον θόρυβο αγώνων
και την οικονομία της με βάση τον αέρα.

Με πεταλούδα πιο πολύ χώρα τιμιοτέρα
μοιάζει απ’ όσες φάνηκαν στο πέρασμα των χρόνων.
Του ασθενούς πετάγματος οι επιπτώσεις φθάνουν
σε βάθος ακατάληπτο για τον ηττοπαθή.

Κανείς να θίξει δεν τολμά πολιτισμού κοιτίδα
γιατί τους θύτες νέμεσις θα πνίξει πλημμυρίδα
καθώς κακά κυοφορεί πτωχεύσεων τσουνάμι.

Οι Έλληνες περήφανοι την κεφαλή δεν σκύβουν.
Αυτού του είδους την ισχύ φτερά εντόμου κρύβουν
που το συνθλίβει άνετα νηπιακή παλάμη.

.

8

Διαίρει και βασίλευε· πάντα η εξουσία
υπέθαλπε βραδύνοια για να επιβληθεί,
ύπνο στις μάζες λογικό ενέβαλλε βαθύ
ώστε κοινού συμφέροντος να θάλλει αγνωσία.

Εξαπατώνται μερικοί που σε καιρό της κρίσης
έχουν ψευδή συνείδηση και στρέφοντ’ εναντίον
συντρόφων, ρίχνοντας νερό στον μύλο των κυρίων·
νοητικές φαντάζονται και ήθους διακρίσεις.

Αν ήσαν όσο έντιμοι νομίζουν κι ευφυείς
τότε δεν θα ελάνθανε αλήθεια προφανής:
όποιος δεν ωφελήθηκε τίποτα δεν οφείλει.

Δικαιωμένοι τάχατες τέρπονται υπερόπτες,
κακέκτυπα του Τίμωνα, χαιρέκακοι και σκώπτες
σατιρικά γυμνάσματα διαβάζουν και Κονδύλη.

Πρώτη δημοσίευση

.

.

5

Βρόχος αποκαλύπτεται ο τροφοδότης λώρος,
οικονομίας θάνατο, επώδυνο κι αργό,
φέροντας με την πρόσδεση σε νόμισμα σκληρό.
Θ’ αναπτυχθεί ελεύθερη κι όχι ως δορυφόρος.

Βεβαίως η μετάβαση ενέχει σοβαρές
δυσχέρειες και σύστοιχη, πρόσκαιρη απορία
που θα ’ναι αναμφίβολα πρόσφορη ευκαιρία
ώστε να λάμψουν έμφυτες του έθνους αρετές.

Αυτές και η εκπόνηση λεπτομερούς σχεδίου,
η ψύχραιμη εκτέλεση και ο συντονισμός
ταχεία εξομάλυνση του καθ’ ημέραν βίου

παρέχουν, κι αδιάφορο αν μόνος θεωρεί,
πάντοτ’ απαισιόδοξος ο συντηρητισμός,
βιαία διδασκάλισσα κάθε μεταβολή.

.

6

Εισέδυσε στο άσπιλο σώμα χωρών της Δύσης
απατηλώς, φθοροποιό της ασωτίας βέλος.
Δεν είναι πλέον δυνατόν, αφού κατέστη μέλος,
να το εκβάλουν αβλαβώς, κράτος αιτία κρίσης.

Διότι διαπλέκονται συμφέροντα κι υφαίνουν
ιστό που πάσχει αλγεινή την χρηματορραγία.
Αλλ’ άνοιξαν κι αόρατη στη συνετή χορεία
πληγή οδυνηρότερη όσα δεινά συμβαίνουν.

Ιδιοτέλεια μπορεί γεωπολιτική
την τιμωρό να συγκρατεί αλύτρωτη οργή,
του πρεσβυτέρου αδελφού, μα βράζει λυσσαλέα,

καθώς το ελπιζόμενο κοίτασμα σιτευτό
στους αναξίους έπαθλο προσφέρετ’ εν καιρώ,
ακόμη όμως εκκρεμεί μετάνοια βεβαία.

Πρώτη δημοσίευση

.

3

Εσχάτη περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου,
αθέτηση των συνθηκών, χάλκευση των στοιχείων,
απόπειρα συγκάλυψης, νέων κρουνός δανείων,
φόρων κατασπατάληση του μέσου Ευρωπαίου.

Προφάσεις κι αποθράσυνση αντί της μετανοίας:
ευθύνεται λανθάνουσα κρίση «συστημική»
και περί γενικεύσεως η άσφαιρη βολή·
μοιραία η επιβολή ενδίκου τιμωρίας.

Εξάντλησαν την ανοχή γνησίων κληρονόμων
αρχαίου κλέους κίβδηλοι και παραβάτες νόμων,
Τούρκοι που νιώθουν Ιταλοί, οι άσωτοι του Νότου.

Άλλοι αισθάνονται βαθιά κι εκλεκτικά ιδέες
των κλασικών αφήνοντας παρεκτροπές χυδαίες,
σκέψεις χρησιμοθηρικές όπως του Διοδότου.

.

4

Υπάλληλοι, προμηθευτές, σύμβουλοι Δημοσίου
κι οι εργολήπτες· οι μικροί, μεσαίοι κι οι τεχνίτες·
αγρότες μ’ επιδότηση, εκπρόσωποι, μεσίτες·
νυκτερινές, εστίασης, και τάξεις εμπορίου·

θεράποντες ελεύθερων, κλειστών επαγγελμάτων
(άσημοι κι επιστήμονες), έπλεκαν φιλοπόνως
έναν ιστό κοινωνικό σκοπός οποίου μόνος
η προστασία ήτανε φτωχότερων στρωμάτων.

Ανθεκτικά τα νήματα: η τήρηση των νόμων,
συνέπεια, φιλότιμο, αλληλεγγύης έρως,
συνόλου το προβάδισμα έναντι των ατόμων.

Σοβεί εντούτοις κίνδυνος και αν διαρραγεί,
(μοχθούν μωροί κι ανάλγητοι), των πολιτών το μέρος
που η πλεκτάνη έθαλπε πρωτίστως θα πληγεί.

Πρώτη δημοσίευση

.

1

Ακόμα κι ο προπάτορας του συντηρητισμού
παραδεχότανε λαό ταυτόσημο με χώρα.
Αυτήν θα σώσουν τάχατες τα μέτρ’ ανθρωποβόρα
που κοινωνία οδηγούν στα πρόθυρα λιμού.

Με φόβητρο την πτώχευση, χωρίς ν’ αρθρώνουν λόγο,
εντολοδόχοι νάρθηκα υπερασπίζουν ξένο.
Προβάλλουν όσο τον λαό κρατούν διασπασμένο
ισχύος υποτίμηση και βούλησης τον ψόγο.

Αλλ’ εφικτή η αυτάρκεια και θα πραγματωθεί
ελλείψεις η ενότητα καθώς θ’ αναπληρώσει
αφού με άλλο σύστημα το κράτος οργανώσει.

Τούτο αρκεί αυτόματα για να εξαλειφθεί
το αίτιο που γέννησε την ευνοιοκρατία,
διαφθορά, φοροκλοπή, ραστώνη, ανομία.

.

2

Αιώνιο κι αμείωτο κλέος του Παρθενώνος
ακόπως κληρονόμησαν τα τέκνα του Αισχύλου.
Την Αφροδίτη βάρβαροι βεβήλωσαν της Μήλου,
ακόμα τους κουτόφραγκους πικρός δαγκώνει φθόνος.

Σχεδίασαν επίτηδες δύσκρατο μέτρων μείγμα
για να βαθύνουν ύφεση ώστε σε κύκλο φαύλο,
που μόνο προς την πτώχευση εξασφαλίζει ναύλο,
η χώρα να εγκλωβιστεί χωρίς ελπίδας ψήγμα.

Εύκολα πια οι νουνεχείς μπορούν να διαβλέψουν
υποκρυπτόμενο σκοπό: λαό να μετατρέψουν
πλούσιο και περήφανο σε πένητες κι επαίτες.

Και πάλι να παράγονται πολλά ν’ αρχίσουν πρέπει
από αυτά που φούσκωναν πριν των Ελλήνων τσέπη:
υπηρεσίες, δάνεια, φρέντο και μεζονέτες.

Πρώτη δημοσίευση