.

Στη Μούσα

Η καύλα το χυδαίο εξευγενίζει
υψώνει το μουνί ώς το αιδοίο
κι η πούτσα μου ένα κάνει το δύο
κάθε υποδοχή σου όταν ξεσκίζει.

Από το θα σε χύσω ώς το χύνω
μεσολαβεί διάστημα με μέλι
κι ας έρθει να το γλείψει όποιος θέλει
εγώ μ’ όλους τους τρόπους θα σ
το δίνω.

Είσαι γαμιόλα κι είμαι ο γαμιάς σου
και να το λες σε όποια γλώσσα θέλεις
μα όταν μες στην καύλα σου ανατέλλεις
ή πίσω σου θα μ’ έχεις ή μπροστά σου. . .

Και να μη σ’ είχα γκόμενα και μούσα
έτσι όπως σε γαμώ θα σε γαμούσα.

Η Μνηστή της Κορίνθου, 2008

Advertisements

.

Θλιμμένη να σε βρίσκει αυτό το ποίημα
μέσα στη νύχτα δάκρυα να σου πάρει.
Ένα παιδί στην όχθη το φεγγάρι
κι είναι η καρδιά του πια της θλίψης κτήμα.

Στην Κόρινθο εκεί που ασπρίζει ο τοίχος
γινόμαστε σκιές μες στο φιλί τους
χέρια που σκίζουν ρούχα στην ορμή τους
χείλη που σκάζουνε σε δέρμα ο ήχος. . .

Απ’ το φιλί κρατιέσαι κι αποκάτου
περνά όλου του πόνου η θητεία
στον έρωτα που είπαν μαθητεία
απ’ το κορμί στο χώρο του αοράτου. . .

Πάρε το ποίημα αντίδωρο ενός κόσμου
που πολικός είσαι κι αστερισμός μου

Η Μνηστή της Κορίνθου, 2008