.

Πρόσμενα εδώ την άφιξη κάποιου μεγάλου πλοίου,
γεμάτου με μαλάματα, πέτρες, μπαχαρικά,
όταν, τα χέρια φέρνοντας στα μάτια, ξαφνικά.
μου ρθε η αίσθηση του ανώφελου, και του εντελώς γελοίου.

Γιατί εγώ ποτέ δεν είχα γιους μονογενείς,
να στέλνω σ’ υπεράνθρωπα ταξίδια έξ’ απ’ τους Πόντους,
κι ούτε με θρέψανε φυλές από ευσεβείς γερόντους
που άλλους, με τρόμο, να κρατούν στο χέρι ιθαγενείς.

Εγώ είχα μόνο μου πουλί στην κιβωτό τα λόγια,
κι αυτά θαλασσοπνίγηκαν, πριν φτάσουν ώς εκεί
όπου άγρια τα περίμενε ελπίδα, και κακή
έμπνευση, που στοχάστηκε μια Κόλασιν υδρόγεια!

Εντευκτήριο, τχ. 61, Απρίλιος-Ιούνιος 2003