.

Είναι η ψυχή ωκεανός χαμένων οραμάτων
τέρας και σάτυρος μαζί μέσα μου κατοικούν
με σέρνουν μες την άβυσσο παλιών συναισθημάτων
πλωριά γοργόνα αερικά στα μάτια την κοιτούν.

Του δειλινού τα χρώματα τα μάτια έχουν θαμπώσει
για το αναίτιο ντέρτι μου που έχω στην καρδιά
ο έρωτας κι θάνατος βαθιά θέλουνε γνώση
ν’ ακούς φωνές του σύμπαντος στη φεγγαρολουσιά.

Για το μυστήριο της ζωής αυτό το μέγα πάθος
τι ψάχνεις κι ονειρεύεσαι στο φως των αστεριών
θεός και διάβολος μαζί σε στέλνουνε στο λάθος
ο φόβος μες τον κόρφο σου κι η ελπίδα μενταγιόν.

Τ’ αναίτιο ντέρτι στη ζωή σημαίνει ουτοπία
που το φυλά σαν όνειρο η νύχτα μυστικό
ό,τι κι αν πεις ο έρωτας δεν παίρνει ερμηνεία
αντιπαλεύει θάνατο σε ρίχνει στο κενό.

Για την ουσία που ζητάς μια σκέψη που πληγώνει
πατρίδα μια Ιθάκη σου που ’γινε ξενιτιά
ψάχνεις να βρεις το λυτρωμό για ό,τι σε σκοτώνει
μα το αναίτιο ντέρτι σου σ’ ανάβει τη φωτιά.

Μ. Χιώτης, ο μάγκας που έβαλε κολόνια στο τραγούδι, 2009

Advertisements