Νίκος Εγγονόπουλος, Νίκος-Ορφέας, 1957

***

Το γυμνασμένο μάτι του τραμπούκου
να διέκρινε άραγε των ροδόδεντρων την αρμονία;
Όχι – όχι – μιαν απέραντη ηθικολογία
δε θα βοηθήση να κάνουμε καλλίτερο τον κόσμο

Να ελπίζης – να ελπίζης πάντα – πως ανάμεσα εις τους ανθρώπους
– που τους ρημάζει η τρομερή «ευκολία» –
θα συναντήσης απαλές ψυχές με τρόπους
που τους διέπει καλοσύνη – πόθος ευγένειας – ηρεμία

ίσως όχι πολλές – ίσως νά ’σαι άτυχος: καμμία
τότες εσύ προσπάθησε να γενής καλλίτερος
εις τρόπον ώστε να έρθη κάποια σχετική ισορροπία

Άσε τους γύρωθέ σου να βουρλίζονται πως κάνουν κάτι
συ σκέψου – τώρα πια – με τί γλυκειά γαλήνη
προσμένεις νά ρθ’ η ώρα να ξαπλώσης στο παρήγορο
************του θανάτου κρεββάτι

Πηγή:
Στην κοιλάδα με τους ροδώνες, 1978

Εικονογράφηση:
Νίκος Εγγονόπουλος, Νίκος-Ορφέας, 1957