.

Ι.

Και νά ’ναι ώρα θεριεμένης μοναξιάς, ν’ αντιπαλεύεις
………μόνιμο σκοτάδι.
Στα δάση· με τις αρκούδες συντροφιά· βράδυ βροχής

………που ακούς φωνές απ’ το πηγάδι.
Κι αν είχες πίστη άλλοτε που έσερνε βουνά,
τώρα κανείς και τίποτα κοντά σου. Απ’ τη φωλιά σου

………αγναντεύεις χαμηλά

τα αναμμένα φώτα. Ότι σε κύκλωσαν
ωσεί κύνες πολλοί.

Κι η επαρχία σου τρυφερό κορμί
με νόημα φονικού.


ΙΙ.

Τη μέρα που σ’ αρνήθηκαν τον γυρισμό στην πόλη
και βρέθηκες το δειλινό σ’ απόγκρεμο γιαλό
αγρίμι, σύσκοτο θεριό στων Ελαιών το δάσος
να λές δικές σου προσευχές κοιτώντας τα βουνά

νοσταλγώντας με πάθος τα βουνά, τα δύσβατα ρουμάνια

εσύ ο ληστής, ο τετρωμένος αγάπης.

.

Επέτειος, 2008

Advertisements

.

Μαύρα μεσάνυχτα. Ν’ ακούς κλαρίνα στην πλατεία
όπου σε φτύναν δίχως έλεος το πρωί. Κι από τα κοντινά
………………σφαγεία
να σε τυλίγει αρνίσια τσίκνα φορεσιά. Σ’ έχουν στολίσει
με μια γαϊδουροκεφαλή. Κρατάς ραβδί. «Ο βασιλιάς των
……………...ορέων». Απ’ το μεθύσι

πέφτεις καταγής. Στρίβεις τσιγάρο, σταματάς. Δεν έχεις
…………….σάλιο. «Γιατί σε μένα», λες
και «πως σε δέσαν». Αποκριές θα είναι, Θεσσαλία. Από
………………τα χθες
η κεφαλή σου αλατισμένη στο ντορβά. Πάει με το ΚΤΕΛ
………………για την Αθήνα.
Κι εσύ μες στις λαδόκολλες πεσμένος· απ’ όλους ξένος·
………………ν’ ακούς κλαρίνα.


Επέτειος, 2008