Στέφανος Καμάρης_Δούρειος Ίππος_Ξύλο από κορνίζες_2011

***

Έχει πολλά να θυμηθεί απ’ τη ζωή του !
( Όσα ίσως κανείς θνητός ). Η γοητεία
της Κίρκης βαραίνει την ανάμνησή του.
Κι όταν έφυγε απ’ την Κίρκη, η τρικυμία.

Εκινδύνεψε πολλές φορές. Μα η πανουργία
( και η τύχη ) τον οδήγησαν σώο στο νησί του.
Ο Πολύφημος, τυφλός, ωρύεται. Η κραυγή του
ακόμα του φέρνει αγωνία.

Στη μνήμη του έρχονται του γυρισμού του
οι περιπέτειες και οι δόλοι. ( Του παλατιού του
γαλήνιος απλώνεται εμπρός του τώρα ο κήπος ).

Ξάφνου ταράζει την καρδιά του χτύπος
μεγάλος. Το φοβερό τέχνασμα του νου του
ιδού :  ο Δούρειος ίππος.

Πηγή :
Ορφεύς, 1958

Εικονογράφηση :
Στέφανος Καμάρης,  Δούρειος ίππος, 2011

Στέφανος Ρόκος, Η φύση 2, 2008

***

Σ’ όσα, χθες βράδυ, έζησα με πάθος
ο ύπνος τη θύμηση έδεσε σφιχτά.
Και τώρ’ από του είναι μου το βάθος,
που μόλις αρχινάει και ξυπνά,

ξανάρχονται στο νου μου βιαστικά
όσα, χθες βράδυ, έζησα με πάθος.
Όλα σωστά. Κανένα λάθος.
Το ένα γεγονός ακολουθά

το άλλο, όπως ακριβώς και χθες . . .
Αλλ’ έχει αναμορφώσει τις σκηνές
κάποια του ύπνου ανεξιχνίαστη πράξη :

έχει αδιόρατα τονίσει μερικές.
Τόσο, που αν και κρατούν την ίδια τάξη,
κάτι πολύ έχει αλλάξει απ’ αυτές.

Πηγή:
Χωρίς τίτλο, 1956

Εικονογράφηση:
Στέφανος Ρόκος, Η Φύση 2, 2008

Άγγελος Σπάρταλης_Νίκη της Σαμοθράκης_2012

***

Το ακέφαλο άγαλμα, στημένο
στη μέση της αίθουσας κοιτάζω.
Απ’ τα πόδια ώς το λαιμό, σπουδάζω
τις λεπτομέρειες: το λυγισμένο

κάπως γόνατο, το τεντωμένο
χέρι, τους μυς του στήθους. Αλλάζω
θέση κι απόσταση. Θαυμάζω
στο σύνολο το σώμα. Και προσμένω

από τη μια στιγμή ώς την άλλη
(της φαντασίας η δύναμη μεγάλη
όταν σε τούτο η τέχνη βοηθεί),

ασύγκριτα προσθέτοντας κάλλη,
στη θέση, απ’ όπου λείπει, να φανεί
υπέροχο, απολλώνειο, το κεφάλι.

Πηγή:
Σονέττα, 1953

Εικονογράφηση:
Άγγελος Σπάρταλης,  Νίκη της Σαμοθράκης, 2012