ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗΣ, Με το διαβατήριο, 5-6

15.12.2012

Caspar Baum_Γοτθικά Οράματα_Ταμπλώ 1_1991

* * *

V

Άλλο δεν έχουν νόημα τα τοπία
παρά να σβουν στα μάτια φευγαλέα,
κι έτσι να ζουν για πάντα. Μια εκκλησία,
ύστερα ένας σταθμός, μια μαύρη αλέα,
το πανδοχείο, μια στάνη στην οποία
γάλα θά ’πινες, αλλά νά η αυλαία
πέφτει ενός δάσους, σαν τεχνοτροπία
νέα. Ενός πύργου η περικεφαλαία
ξάφνου αστράφτει και χάνεται. Νέοι δρόμοι
με τους παλιούς σταυραδερφοί κι ακόμη
όσα θνητός ή θεός μπορεί να κάμει,
για όλα όσα βλέπω ανοίγω την αγκάλη,
και ξαναζώ την πιο τρελή κραιπάλη
των ματιών μου: Τη Ρουάν μες στο ποτάμι . . .

* * *

VI

Κυρία των χιμαιρών και των τεράτων,
των μπρούντζινων οσίων και των μαρτύρων
κι άλλων πολλών δυνάμεων αοράτων
αλλά ορατών σε φώτα παραθύρων
χρωματιστών, Θεοτόκε των θαυμάτων
σκαλισμένων σε γοτθικών ονείρων
μάρμαρα και σε κόσμο θεαμάτων
σεπτών, ω Παναγία των αποκλήρων
της αγάπης και των Κουασιμόδων
που σε λατρεύουν με ήχους αρμονίων
κι από τα μαγαζάκια των παρόδων
βγαίνουν σκυφτοί για να σε προσκυνήσουν
λέγοντας τους ρυθμούς των αιωνίων
θλίψεων, μόνο εσέ να συγκινήσουν . . .

Πηγή:
Βίος και αέτωμα, 1959

Εικονογράφηση:
Κάσπαρ Μπάουμ, Γοτθικά οράματα, Ταμπλώ Ι, 1991

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s