ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗΣ, Με το διαβατήριο, 3-4

13.12.2012

Caspar Baum_Όνειρο Πόλης_2003

* * *

III

Ιερή καρδιά του Θεού, για σε και γι’ άλλα
σαν εσέ λατρευτά, κάθε που βράδυ
λαμπάδιαζε στην Πόλη, ανάερη σκάλα
της Μονμάρτρης σ’ ανέβαινα. Σκοτάδι
γαλανό μάς ετύλιγε και γάλα
στάζαν τα γνέφια σαν ουράνιο χάδι.
Έλαμπε ξάφνου μια τεράστια γυάλα,
θόλος ναού — μια μαχαιριά στον Άδη.
Σπίτια μαύρα τετράψηλα κλεισμένα,
οπωροφόρα ξάφνου ευωδιασμένα,
χωριό και πόλη, λόφος και μνημείο,
ν’ αντιγράφω πορτραίτα και να πίνω,
με μια βαμμένη γριά τούτο και κείνο
να λέμε — και στα σύγνεφα να σβήνω . . .

* * *

IV

Θα σου πλέξω τον αιώνιο μανδύα
με λόφους και μηλιές, ω λατρεμένη
κυματίζουσα γη, ζωγραφισμένη
από μόνο μια λέξη : Νορμανδία.
Μαύρα φύκια μες στην πρασινισμένη
θάλασσά σου που λούζεται η ευδία,
κι ήταν για με μιαν ώρα ευτυχισμένη
που ’χε χιλιάδες ρόδα κουστωδία,
ρόδα από τις βραγιές κι από τις βίλες
περιπλεχτές σε δέντρα, σε κανάλια
γυρτές, ακουμπισμένες στην παραλία,
πανιά τρέχουν στο κύμα, ανατριχίλες
παιχνιδίζουν στου Ωνφλέρ τα περιγιάλια,
μαύρα πουλιά, χαρά ή μελαγχολία . . .

Πηγή:
Βίος και αέτωμα, 1959

Εικονογράφηση:
Κάσπαρ Μπάουμ, Όνειρο Πόλης, 2003

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s