.

Παίρνει τους δρόμους η νταλίκα               Δεν θα μπορέσω να σου πω
Ότι τo χνάρι της το βρήκα                            Κι είμαι κοντά, σ’ ακολουθώ
Εδώ τελειώνει τ’ οξυγόνο                              Μα δεν το πήρες μυρωδιά
Θα ξεμακραίνω, θα ζυγώνω                         Κι άλλος μαζεύει τη σοδειά

Η τίγρη θ’ ανασάνει για λίγο πριν πεθάνει
Κι ας έχει κιόλας φύγει για το μακρύ κυνήγι

Το Danny F για τη Συρία                               Θαλασσινή μεταφορά
Σαν κιβωτός· για τα σφαγεία                       Τη ζωντανή φέρνει βορά
Μα με τα κύματα βουλιάζει                          Μες στα νερά και τη σιωπή
Της θάλασσας που δεν ξεβγάζει                 Κηλίδα κόκκινη νωπή

Και πάνω στον αφρό της, αρχαίος ταξιδιώτης
Θα βόσκει το κοπάδι σ’ υδάτινο λιβάδι

Είναι καιρός για τη θυσία                             Και το μαχαίρι σιωπηλό
Κόβει βαθιά την αρτηρία                              Και σου πουλά με το κιλό
Αυτό το σώμα το δικό σου                            Το μεσημέρι να γευτείς
Σαν γιατρικό της μαύρης νόσου                 Και σαν φαρμάκι της γιορτής

Στα μέσα σύνορα, 2011