ΚΑΡΟΛΟΣ ΤΣΙΖΕΚ, Η φιλοξενούμενη

24.02.2011



Στο μυαλό μου είχε κολλήσει
σαν μαστίχα πατημένη,
που όταν έφευγε θλιμμένη
ασυλλόγιστα είχε φτύσει.

Στο άδειο σπίτι όλα σωπαίνουν,
δεν κροτούν ψηλά τακούνια,
στις αράχνες τα ζουζούνια
μόνο ακούς ν’ αργοπεθαίνουν.

Είχαν μείνει μες στο μπάνιο
άρωμα, ίχνη από φκιασίδια
με χαρτιά κι αποχτενίδια
και στα κύπελα βιδάνιο.

Μια καρφίτσα ξεχασμένη
στοίβα οι γόπες στο τασάκι
και της σκέψης το σαράκι
που ήρθε κι έφυγε σαν ξένη.

Πλανόδιον, τχ. 41, Δεκέμβριος 2006

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s