05

 

.

 

 

 

 

 

Ράγες κλαριά για πού το ταξίδι
καλό μου πουλάκι, χαμένο πουλί . . .

Μάλλον θάμνος του Νότου εσύ — ενώ τα κόκαλά μου δείχνουν
………………… προς Βορράν
σαν μοίρα τρελής εποχής πολέμησα πιστά κι εγώ τους Ουστάσι
παιδί ακόμα με τη γεύση στον ουρανίσκο από τα τζίτζιφα και το
………………… κεράσι,
πάλι καλά, ο πατέρας μου πήγε λίγο μακρύτερα, εις την Μικράν

Ασίαν — μα τι λέω ο φαντασμένος; Ξεστράτησα Μυρτιά μου, τη
………………… ζωή
σου την πανέμορφη ζηλεύω, βρέχει χιονίζει τα μάτια σου ανθίζουν
πέταλα λευκά, στα χαμηλά ψίθυροι στήμονες του αέρα που
………………… ελπίζουν
στο βουνό, στη ρεματιά, στο ακροθαλάσσι κάτω να γίνουν πνοή.

Πνοή νέας ζωής όχι στεφανωμένου θανάτου, όχι βόγγων και να
θυμάμαι τώρα τη Δάφνη, τον Πυράκανθο, τη Ροδιά, το Πιξάρι
μεταμορφώσεις πονηρές που στολίζουν την έπαρση με αλλότρια
………………… χάρη,

άκου να δεις φίλε μου, την κλέψανε την ωραία την πήγαν στα ξένα
ρώτησαν και τ’ όνομά της, θάμνος αυτή μα βρήκε κουράγιο μεγάλο
ιθαγενής, Myrtus Communis, Μυρτιά, είπε με λένε, τίποτε άλλο.

Σημειώσεις, τχ. 42, Δεκέμβριος 1993