ΤΑΣΟΣ ΚΟΡΦΗΣ, Μονάχα εκεί…

21.09.2010

.

Αναζητώντας άλλα ρούχα να ντυθώ
και προσωπεία για να κρύψω τη μορφή μου,
τα χρόνια πέρασαν χωρίς να δώσω ανθό
στη ρημαγμένη από το πάθος ύπαρξή μου.

Σε στίχο ελεύθερο, σ’ ευλύγιστο ρυθμό
όσο κι αν τόλμησα τη δίψα της ερήμου
να εκφράσω, με βαθύ, ανυπόκριτο καημό,
ψεύτικη ηχούσε απ’ τα μαλάματα η φωνή μου.

Τύμπανου χτύπημα και της καρδιάς παλμός,
ξέφρενου, πληγωμένου αλόγου καλπασμός
σταλαγματιά που και την πέτρα βαθουλώνει,

μονάχα εκεί, σε μια πανάρχαια μουσική,
που τους ανθούς με τους χαμούς ανακυκλώνει,
χορεύει ξένοιαστη και χαίρεται η ψυχή.

Παυσίλυπα, 1987

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s