.

Η θλίψη του ασήκωτη
μες στο κελί – το σπίτι·

ζεστή γυναίκα δυο παιδιά
και το φαΐ που βράζει

γύρω η μαυρίλα του χωριού
και των βουνών οι τοίχοι

ο ήλιος πέφτει να πνιγεί
βαθιά μέσα στο αίμα·

σαν αστραπή τότε περνάει
απ’ το μυαλό του η σκέψη

να σφάξει τη γυναίκα του
και τα παιδιά να πνίξει.

Βυσσινιές στο σκοτάδι, 1991