.

Αισθητηριακή απομόνωση άπνοια
έκοψα εντός μου με ξυράφι τα ποτάμια

Έσωσα την ψυχή μου – ποιο το νόημα
τι να το κάνω το ξερό ετούτο θρόισμα

Κόλαση; δεν πιστεύω την· δεν είναι
κι ούτε φλογοβολάει τα σωθικά μου

Αποκομμένη απ’ το πανάρχαιο κρίμα
δε μας σκοτώνει δε μας σώζει η αμαρτία

Χαμένη πια η ενότητα του πάθους
θάνατος και ηδονή ξέχωρα υπάρχουν

Σε σώζουν βατραχάνθρωποι, Οφηλία
Μαργαρίτα Γκωτιέ, βατεύου εν υγεία

Κανείς κανείς κανείς καθώς μαδάει
η καρδιά μου και χάνεται στα χάη

Άλλη είναι η μοναξιά σου άλλη η δικιά μου
κι αχ, δε βρέχει στην πόλη όπως κλαίει στην καρδιά μου

Δάκρυα φιλιά στου κρεβατιού την πλώρη
αγάπη μου, για πού τραβάμε ονειροπλόοι

Φρενίτιδα γυναίκα απελπισμένη
για μας τι πια σημαίνει η λίμνη Τρασιμένη

Μη λογαριάζεις τι ήμουν τι δεν ήμουν
δεν ομοιοκαταληκτώ με τη ζωή μου

Μόνον διά της λύπης, 2006