ΠΑΥΛΙΝΑ ΠΑΜΠΟΥΔΗ, Η χρυσή ιστορία

26.04.2010

Μια φορά, σ’ ένα νησί
Ζούσε η κυρία Χρυσή
Η δασκάλα η Χρυσούλα
Μια χοντρούλα ομορφούλα.

Δίδασκε στην πρώτη τάξη
Κι ήτανε πολύ εντάξει.
Είχε μια χρυσή καρδιά
Κι αγαπούσε τα παιδιά.

Είχε στιλ, είχε αέρα
Ήτανε και χρυσοχέρα:
Έφτιαχνε καλά γλυκά
Και ωραίο μουσακά.

Ήτανε καλοβαλμένη,
Πάντα καλοχτενισμένη
Ήτανε χρυσομαλλούσσα
Και της άρεσαν τα λούσα.

Φόραγε χρυσά στολίδια
Σκουλαρίκια, δαχτυλίδια
Και ταυτότητα χρυσή
Που’γραφε πάνω «Χρυσή».

Είχε επίσης η κουτή
Ένα ολόχρυσο κουτί
Με χρυσαφικά γεμάτο
Από πάνω μέχρι κάτω.

Περιδέραια βαριά
Χρυσές λίρες και φλουριά
Αλυσίδες, κολιεδάκια
Μενταγιόν και βραχιολάκια.

Τι τα ήθελε η κουτή
Να τα κρύβει στο κουτί;

Κλέφτης μπήκε ένα βράδυ
Μες στο σπίτι, στο σκοτάδι
Τα’ κανε όλα άνω-κάτω

Πήρε κι όλα τα γλυκά
Πήρε και τον μουσακά
Που’ χε φτιάξει τη Δευτέρα
Η Χρυσή η χρυσοχέρα!

Βρήκε και σ’ ένα μπουκάλι
Λικεράκι πορτοκάλι
Που’χε φτιάξει άλλη μέρα
Η Χρυσή η χρυσοχέρα.

Σταυροπόδι στο χαλί
Ήπιε κι έφαγε πολύ.
Έπαθε ίλιγγο και ζάλη
Βαρυστομαχιά μεγάλη
Δεν μπορούσε να σαλέψει
Άντε τώρα να χωνέψει!

Άρχισε ν’ αναστενάζει
«Θέλω σόδα!» να φωνάζει
«Πίσω θα στα δώσω όλα!
Φέρε μου μια κόκα κόλα!»

Ξύπνησε η Χρυσή η καημένη
Και τον είδε τρομαγμένη.
Έτρεξε, βγήκε στους δρόμους
Φώναξε δυο αστυνόμους.

(Μα η χρυσή της η καρδιά
Τον λυπήθηκε, παιδιά:
Πριν τον πάρουν από κει
Να τον κλείσουν φυλακή
Του ’δωσε να πιει λιγάκι
Σόδα μ’ ένα καλαμάκι!)

Ιστορίες για γέλια και για χρώματα,  1999

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s