ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Φθινόπωρο του 1974

10.02.2010

Για μιαν Ελένη

Κοίτα που ψάχνουμε όλοι μας στα ερείπια
για τις ζαρτιέρες της Ωραίας Ελένης,
ενώ τα πράγματα είναι μάλλον ήπια
και μόδα Μάο ελάνσαρε ο Τσεκλένης.

Κι εγώ, που μέχρι εχθές καθόμουν κι άλειβα
κατράμι τις γαλέρες του Κολόμβου,
να φιάχνω τώρα Οικόσημα από χάλυβα
και γκόλφια περαστά σε σχήμα ρόμβου . . .

Ζωή είν’ αυτή που κάνουμε, ( ωχ ! ) μανούλα μου,
ούλοι τση γης εμείς οι κολασμένοι ;

οι μεν κατ’ άνδρα στις ασκήσεις του Ουλαμού
κι οι επίλοιποι κα-ρα-βο-τσακισμένοι . . .

In modo misto genuino, 2005

Advertisements

2 Σχόλια “ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Φθινόπωρο του 1974”

  1. JACQUI Says:

    Ωραιότατο ποίημα. Μπράβο στον ποιητή!

  2. Γιώργος Λυκοτραφίτης Says:

    (ΜΑΝΤΙΝΆΣ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ ή ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ)

    Νομίζω, απεβίωσε. Και τώρα ουδείς θα ξέρει
    τα «μπράβο» του εκεί μακρυά αν κάποιος μεταφέρει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s