.

O χρόνος έφτασε,
το φως να φύγει·
ψυχής κυνήγι
δεν έχει πια.

Γέρνεις, αγάπη μου,
μες στο σκοτάδι·
κάτι από χάδι
και σκοτεινιά.

Ρόδο της μοίρας μου,
δειλό χεράκι,
να
ρθείς λιγάκι
βουβό φιλί.

Συγχώρα, αγάπη μου,
αυτή την ώρα,
γεμάτη δώρα
που μ’ εγκαλεί.

Νύχτα θαμπή, ανεξήγητη,
θυμού θα μας σκεπάσει·
άρρυθμη αδειάζει η πλάση,
και λίγη η προσευχή.

Και ίσως να πεις, καρδούλα μου
τα λόγια που δεν ξέρω·
τον πόθο να προφέρω,
μια λέξη μαγική.

Το εικοσιτετράωρο της Δηούς, 1998