.

Οι λέξεις σπάνε σαν κλαδιά
μαστίγια στου χαρτιού το δέρμα

κι απ’ της σιωπής μου την καρδιά
αντλώ της ποίησης το αίμα.

Αφού ποτέ δεν θα υψωθώ
τον ουρανό σέρνω στο χώμα.
Να βάψω μπλε τη γη ποθώ
μπας κι ο Θεός αλλάξει χρώμα.

Ο ήλιος γέρνει σκοτεινός
και πριν ανάψουν όλα τ’ άστρα
εσύ σκορπάς στο σύμπαν φως

μικρή γαρδένια μου στη γλάστρα.

gianniskyriazis.blogspot.com, 2009