ΟΡΕΣΤΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ, Ο άθλος

15.07.2009

.

μνήμη Αλέξη Ζακυθηνού

Να βλέπεις άξαφνα τον Ξένο
σαν απ’ το μέλλον να ζυγώνει
να σε σκεπάζει —γκρίζο χιόνι—
το πεπρωμένο

Κάποιος τη θύρα να καρφώνει
Κάποιος ν’ ανάβει το κερί σου
Στον ουρανό του παραδείσου
να ξημερώνει

Να μη θυμάσαι τη μορφή σου
Φωνή να μη σ’ ακολουθήσει
Να
χεις εντέλει κατακτήσει
βάθος αβύσσου

Αγαθά παιγνίδια, 1994

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s