.

Α, ρόδο, είσαι άρρωστο,
τ’ αόρατο σκουλήκι,
που το
φερε η θύελλα
απ’ της νυχτός τα μήκη,

βρήκε βαθιά την κοίτη σου,
το πορφυρό σου κέφι,
κι ο σκοτεινός του έρωτας
κρυφά σε καταστρέφει.

Διονύσης Καψάλης, Μπαλάντες και περιστάσεις, 1997