ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, Μάνα

24.05.2009

.

Μαζεύεις τα μαλλιά σου π’ ανεμίζουν
σε γλάρωσε η βουή της μηχανής
αφήνεσαι στο φως να σε λικνίζουν
οι εφτά π’ ανοίγουν τώρα ουρανοί.

Μάνα και λέει σιγά την προσευχή της
Πώς στρογγυλεύει έτσι η πέτρα στο νερό!
Μη σκιάζεσαι χαζό, είν’ ο φεγγίτης
Ένα πουλάκι μάς ανοίγει τον καιρό.

Του κόσμου τα ορφανά σε ζωγραφίζουν
σε τζάμια απ’ το χνώτο τους θαμπά.
Και τ’ άστρο απ’ τη γραμμή σου ξεχωρίζουν
στο φωτισμένο στόμα της σπηλιάς.

Αργά μαθήματα, 2002

Advertisements

One Response to “ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, Μάνα”

  1. παπαΔημητρης Μαιστραλης Says:

    Την ορφανια την γευεσαι και στα 40… Η μανα φευγει κι ενω εξακολουθεις να βαδιζεις, νομιζεις οτι περπατας στο κενο και τοτε η ποιηση, εκκλησιαστικη και μη, γινεται η μονη γλωσσα για να συνομιλησεις με την ψυχη της. Χαιρε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s